Automatisch bijgewerkt: de Tekenradar- en TBE-jaarcijfers worden elke dag gecontroleerd en bijgewerkt. De bronnen van de overige cijfers worden elke dag op wijzigingen gecontroleerd; een gewijzigde bron wordt eerst nagekeken voordat een cijfer verandert. Laatste controle: 18 november 2026 · laatste bronwijziging: 18 november 2026.
Cijfers over Lyme, TBE en de andere tekenbeetaandoeningen in Nederland. Ze beschrijven groepen mensen, geen persoonlijke situatie.
Lyme: hoeveel diagnoses
- 201425.800
- 201727.000
Alle Lyme-diagnoses samen (rode ring of vlek plus andere verschijningsvormen), landelijke schattingen. Voor 2021 is alleen het aantal diagnoses rode ring of vlek gepubliceerd (circa 25.600).
Bronnen: Hofhuis et al. (2016), BMC Public Health (2014); RIVM / Tekenradar.nl — Lyme in Nederland (2017); RIVM-nieuws: aantal Lyme-diagnoses blijft hoog (2021)
Lyme naar verschijningsvorm
- Rode ring of vlek: circa 25.500 (94%)
- Andere verschijningsvormen: circa 1.500 (6%)
- Rode ring of vlek: 91%
- Verspreide Lyme: 5,3%
- Aanhoudende klachten toegeschreven aan Lyme: 3,8%
Verspreide Lyme betrof vooral gewrichten (Lyme-artritis, 2,1%), het zenuwstelsel (neuroborreliose, 1,8%) en een langdurige huidvorm (acrodermatitis, 0,8%).
- 20107,7
- 20215
2010: circa 1.268 mensen (schatting). Twee peilingen, geen jaarreeks; het verschil is niet zonder meer als trend te lezen.
Bronnen: Hofhuis et al. (2016), BMC Public Health — relatieve verdeling Lyme-diagnoses 2010; Hofhuis et al. (2015), Parasites & Vectors (2010); Van den Berg et al. (2025), Ticks and Tick-borne Diseases (2021)
Lyme naar leeftijd en geslacht
De RIVM-huisartsenpeilingen publiceren geen cijfers naar leeftijd. Een landelijke huisartsendatabase (2015–2019) doet dat wel: Lyme werd het vaakst geregistreerd bij kinderen van 5–14 jaar en bij mensen van 60–69 jaar. De gemiddelde leeftijd bij de diagnose was 47 jaar.
- Vrouwen: 52%
- Mannen: 48%
Cijfers voor de andere leeftijdsgroepen staan alleen in een figuur in het onderzoek en zijn daarom hier niet overgenomen.
Bron: Houben et al. (2023), Vector-Borne and Zoonotic Diseases — huisartsendatabase 2015–2019
Lyme naar gebied
Volgens het RIVM vond de huisartsenpeiling van 2021 de meeste diagnoses per 100.000 inwoners in gemeenten in het noorden en oosten van Nederland, vooral in Drenthe en Groningen. Het RIVM beschrijft dit in woorden; uit de landelijke peiling zijn geen cijfers per provincie gepubliceerd. Daarom staat hier geen grafiek of ranglijst.
Bronnen: RIVM-nieuws over de huisartsenpeiling 2021; Tekenradar — Lyme per gemeente
TBE: gebieden in de tijd
TBE komt voor in kleine, lokale haarden. Gepubliceerde gebieden zijn onder meer de Sallandse Heuvelrug, Utrechtse Heuvelrug, Twente, Achterhoek, Terschelling, Zandvoort, Ermelo, centraal Noord-Brabant, de noordoostelijke Flevopolder, de omgeving van Arnhem en Noord-Limburg. In 18 van de 25 GGD-regio's zijn aanwijzingen voor het virus gevonden (Wijburg et al. 2026).
- Aanwijzingen gevonden: 18 regio's
- Nog niet aangetoond: 7 regio's (dit sluit TBE niet uit)
- 2015–2016TBE-virus voor het eerst aangetoond in Nederlandse teken: 2 van de 1.460 teken die in 2015 op de Sallandse Heuvelrug waren verzameld, bleken in mei 2016 besmet.
- 2016Eerste in Nederland opgelopen TBE-infecties bij mensen gemeld, bij de Utrechtse Heuvelrug en de Sallandse Heuvelrug.
- 2018Eerste geval bij een kind; de besmetting vond waarschijnlijk plaats in of bij Twente.
- 2016–2019Het RIVM noemt in juni 2020 de Achterhoek naast de Sallandse Heuvelrug, de Utrechtse Heuvelrug en Twente als waarschijnlijke besmettingsplaats van zeven patiënten uit 2016–2019.
- vóór 2023Vóór 2023 zijn ook patiënten gemeld vanuit centraal Noord-Brabant en het noordoosten van de Flevopolder.
- 2023Terschelling, Zandvoort en Ermelo worden nieuwe risicogebieden: van de 5 in Nederland opgelopen infecties kwamen er 3 van Terschelling (waaronder een buitenlandse toerist), 1 uit Zandvoort en 1 uit Ermelo.
- 1 maart 2025TBE wordt een meldingsplichtige ziekte (groep C). Daarvoor meldden laboratoria vrijwillig.
- 202512 met zekerheid in Nederland opgelopen infecties: Terschelling (3), centraal Noord-Brabant (2), GGD-regio Utrecht (3, waarvan 2 op de Utrechtse Heuvelrug), Twente (2), nabij Arnhem (1) en Noord-Limburg (1).
TBE-aantallen per jaar staan op de pagina Meldingen.
De 10 tekenbeetaandoeningen in Nederland naar soort verwekker
- 7 Bacterie
- 1 Virus
- 1 Parasiet
- 1 Allergie (geen verwekker)
De meeste tekenbeetaandoeningen in Nederland worden veroorzaakt door een bacterie. TBE wordt veroorzaakt door een virus en babesiose door een parasiet. Het alfa-galsyndroom is een allergie, geen infectie. CCHF is reizigersinformatie en telt hier niet mee.
Aandeel besmette teken per ziekte (onderzoek)
Deze percentages komen uit verschillende onderzoeken, met verschillende methoden, jaren en groepen teken. Ze zijn onderling niet vergelijkbaar en geen kans op infectie per beet. Daarom staan ze in een lijst en niet in een grafiek.
- Ziekte van Lyme — ~20%RIVM: circa 20% (ongeveer 1 op 5), een afgerond voorlichtingscijfer; de publieksbron specificeert hiervoor geen afzonderlijk onderzoeksjaar, tekenstadium of testmethode. De LCI-richtlijn Lymeziekte (RIVM) noemt een langjarig landelijk gemiddelde van 15–20% teken dat besmet is met Borrelia burgdorferi sensu lato; volwassen teken zijn het vaakst besmet. Stichting Tekenbeetziekten vermeldt gemiddeld 29,3% op basis van Jahfari et al. (2016): PCR/reverse line blot van 314 bij mensen verwijderde Ixodes ricinus, verzameld via huisartsen in 2007–2008 (4 larven, 167 nimfen, 135 volwassen, 8 onbekend); 92 waren Borrelia-positief. Dit is een onderzoekssteekproef, geen lokaal maximum en geen actuele, representatieve landelijke meting. Bron en methode verschillen; geen van beide percentages is een infectiekans per beet.
- TBE – Tekenencefalitis — ~0,07% lokaalLokale schatting: ongeveer 1 op de 1.500 teken (0,07%) in gebieden waar TBE-virus is gevonden. Dit is geen gemeten landelijk gemiddelde en geen infectiekans per beet.
- Rickettsia – onzekere ziekterol — 31,1% (onderzoek)Coipan et al. (2013): 31,1% R. helvetica tegenover 11,8% B. burgdorferi s.l. in zoekende Ixodes ricinus (nimfen en volwassen teken), individueel onderzocht met PCR/reverse line blot. Verzameld op 21 locaties in 2006–2010 en één locatie in 2000–2009. Dit is geen actueel landelijk gemiddelde. Een andere steekproef van bij mensen verwijderde teken (2007–2008; Jahfari et al., 2016) vond circa 22% Rickettsia-soorten, waaronder R. helvetica en R. monacensis. Deze noemers zijn niet uitwisselbaar.
- Neoehrlichiose — 5,4% (onderzoek)Jahfari et al. (2016): 5,4% Candidatus Neoehrlichia mikurensis in bij mensen verwijderde Ixodes ricinus uit 2007–2008; 312 teken onderzocht met real-time PCR, binnen een steekproef van 314 teken (larven, nimfen en volwassen teken). DNA-aantoning, geen actuele landelijke prevalentie, provinciale meting of infectiekans per beet.
- Babesiose — 3,5%Jahfari et al. (2016): 3,5% Babesia-soorten in 314 bij mensen verwijderde Ixodes ricinus uit 2007–2008 (4 larven, 167 nimfen, 135 volwassen teken, 8 met onbekend stadium), individueel onderzocht met PCR/reverse line blot. Geen landelijk gemiddelde. Coipan et al. (2013) vond 1,7% in zoekende nimfen en volwassen teken uit 2000–2010; dit betreft een andere steekproef.
- Borrelia miyamotoi-ziekte — 2,3%Jahfari et al. (2016): 2,3% B. miyamotoi, real-time PCR van 302 bij mensen verwijderde Ixodes ricinus uit de steekproef van 2007–2008 (larven, nimfen en volwassen teken; stadiumverdeling voor deze 302 niet apart vermeld). Individuele teken, geen pools en geen landelijk gemiddelde. Andere onderzoeken met pools van zoekende nimfen hebben een andere noemer.
- Anaplasmose — 1% (onderzoek)Jahfari et al. (2016): 3 van 314 bij mensen verwijderde Ixodes ricinus uit 2007–2008 positief voor Anaplasma phagocytophilum (1,0%), onderzocht met PCR/reverse line blot (larven, nimfen en volwassen teken). DNA-aantoning, geen actuele landelijke prevalentie, provinciale meting of infectiekans per beet.
- Bartonellose — OnbekendOverdracht via een tekenbeet is niet wetenschappelijk vastgesteld. Een provinciale vergelijking van een tekengebonden infectiekans is niet onderbouwd.
- Tularemie — Aangetoond
- Alfa-galsyndroom — Gedocumenteerd
Deze cijfers beschrijven Nederland als geheel, een onderzoeksgroep of een meldsysteem. Ze zijn geen persoonlijke risico-inschatting en geen ranglijst van provincies. Bespreek zorgen of klachten met uw huisarts.